Cursor AI Nasıl Kullanılır? Başlangıç Rehberi (2026)

Geçen ay bir yazılım geliştiricisi şunu anlattı: yeni bir projeye başlarken boilerplate kodu yazmak için saatler harcıyor, dokümantasyona bakıyor, Stack Overflow’da benzer örnekler arıyordu. Cursor’a geçtikten sonra aynı adımları dakikalar içinde bitirdi.

Hız meselesi var tabii, ama bu kadar değil. Cursor, LLM teknolojisini doğrudan editörün içine gömdüğü için alışılagelmiş kod yazma akışı farklı çalışıyor. GitHub Copilot’tan farkı ne, Windsurf’ten ne beklemeli? Sıfırdan başlayarak bunları açıklayalım.

Cursor AI: VS Code altyapısı üzerine inşa edilmiş, LLM entegreli geliştirici editörü.

Cursor AI Nedir?

Cursor, VS Code altyapısını kullanan bir kod editörü; farkı şu ki AI özelliklerini sonradan eklenti olarak değil, editörün çekirdeğine gömerek tasarlamışlar. 2023’te Anysphere çıkardı.

Açtığınızda VS Code’dan pek farklı görünmüyor. Eklentilerinizi, temalarınızı, ayarlarınızı tek tıkla taşıyabilirsiniz. Tanıdık bir ortamda ek araçlara kavuşuyorsunuz.

Model seçeneği de var. Claude Sonnet, GPT-4o, Gemini arasında geçiş yapabilirsiniz. Prompt engineering alışkanlığınız geliştikçe hangi model hangi görevde daha iyi sonuç veriyor, bunu fark etmeye başlıyorsunuz.

Karşılaştırmalı bir bakış için Cursor ile GitHub Copilot’ı yan yana inceleyen yazımıza bakabilirsiniz.

Kurulum ve İlk Ayarlar

Kurulum için cursor.com adresine gidin. macOS, Windows ve Linux için sürümler mevcut. İndirme tamamlandıktan sonra kurulum sihirbazı sizi karşılıyor.

macOS:

1. .dmg dosyasını çalıştırın
2. Cursor’u Applications klasörüne sürükleyin
3. İlk açılışta VS Code ayarlarınızı içe aktarın (isteğe bağlı)
4. Oturum açın: Google veya GitHub hesabı yeterli

Windows:

1. .exe kurulum dosyasını yönetici yetkisiyle çalıştırın
2. Kurulum tamamlandıktan sonra masaüstü kısayolundan açın
3. VS Code eklentileri bir tıkla taşınıyor

Plan seçenekleri

Fiyatlandırma için cursor.com/pricing adresini kontrol edin; paketler değişebilir.

Kurulumda küçük ama önemli bir ayar: Settings > Privacy menüsünden “Privacy Mode” açın. Açık olduğunda kod verileriniz Cursor sunucularında öğrenme amacıyla tutulmuyor. Kurumsal projelerde bu ayarı baştan yapmanızı öneririm.

Tab Autocomplete Nasıl Çalışır?

Tab autocomplete, en çok kullandığınız özellik olacak. Siz yazarken editör sonraki satırları gri renkte önerir; Tab ile kabul eder, yazmaya devam ederseniz öneri kaybolur.

Copilot’a benziyor ama Cursor mevcut dosyayı bağlam olarak daha geniş okuduğu için proje içindeki değişken isimlerine, import yapısına ve yazım stilinize daha iyi uyum sağlıyor.

Ne zaman işe yarar:

• Tekrarlayan kalıplar: CRUD operasyonları, test dosyaları, tip tanımları
• Bilinen API çağrıları: fetch, axios, fs.readFile
• Boilerplate: React hook yapısı, Express route, SQL sorgusu

Ne zaman dikkatli olmalı:

• İş mantığı içeren karmaşık fonksiyonlarda öneriyi körü körüne kabul etmeyin
• Özellikle güvenlik hassasiyeti olan kodlarda (kimlik doğrulama, şifreleme) öneriyi mutlaka okuyun
• Üçüncü parti kütüphane sürümleri değiştiğinde eski API kullanımı önerebilir

Autocomplete’i iptal etmek için Esc tuşu yeterli. Alternatif öneriler için Alt + ] (bir sonraki) veya Alt + [ (önceki) kısayollarını kullanabilirsiniz.

Composer ile Kod Üretme

Composer ile serbest metin yazarak kod üretebilir, mevcut dosyaları düzenleyebilir, birden fazla dosyayı aynı anda değiştirebilirsiniz.

Composer’ı açmak:

• Ctrl+I (Windows/Linux) veya Cmd+I (macOS): Composer panelini açar
• Ctrl+L veya Cmd+L: Sağ taraftaki chat panelini açar (yalnızca soru-cevap için ideal)

İki mod arasındaki fark önemli:

Composer ile adım adım kullanım

1. Ctrl+I ile Composer’ı açın
2. Görevinizi açık bir şekilde yazın. Örneğin:

   Users tablosuna email doğrulama ekle, Zod şeması oluştur,
   ve validation middleware'i Express route'a bağla.

3. @ işaretiyle bağlam ekleyin: @routes/auth.ts yazarak belirli bir dosyayı ekleyebilirsiniz
4. Enter’a basın; Cursor değişiklikleri diff görünümünde gösterir
5. “Accept All” veya tek tek değişiklikleri kabul/reddedin

Composer’da bağlam seçimi kritik. Doğru bağlamı vermezseniz model projenizin yapısını tahmin etmeye çalışır ve hata üretebilir. @file, @folder, @web gibi referanslar bu riski azaltır.

Agent Modu: Otonom Görevler

Agent modu, Composer’ın bir üst katmanı. Normal Composer’dan farkı şu: görev tamamlanana kadar terminal komutları çalıştırıyor, hataları okuyup kendi kendine tekrar deniyor.

Etkinleştirmek için Composer’ı açın ve “Agent” sekmesini seçin (varsayılan olarak gelen “Normal” yerine).

Gerçek dünya örneği

Proje: Yeni bir Next.js 15 sayfası oluştur
Görev: /dashboard/reports sayfası yap. 
- Tablo komponenti: shadcn/ui kullan
- API route: /api/reports endpoint'inden veri çek
- Loading state ve error handling ekle
- TypeScript tiplerini ayarla

Agent bu görevi şu adımlarla işler:

1. frontend/src/app/dashboard/reports klasörünü oluşturur
2. page.tsx dosyasını yazar
3. API route dosyasını oluşturur
4. Shadcn bileşenini import eder, eksikse npx shadcn add table çalıştırır
5. TypeScript hatalarını terminalde okuyup düzeltir

Bu iş akışı vibe coding kavramıyla yakından ilişkili; kod yazmak yerine ne istediğinizi tarif ediyorsunuz.

Agent modunda dikkat edilecekler:

• Agent terminal erişimine sahip; çalıştırmadan önce neyi run edeceğini onaylayın
• Uzun görevlerde arada bir durumu kontrol edin; agent takılabilir
• Büyük kod tabanlarında daha spesifik görevler daha iyi sonuç verir
• Hassas credential’lar olan projelerde dikkatli olun

Cursor ile Windsurf arasındaki Agent modu farkları için ayrı bir karşılaştırma yazısı mevcut.

Codebase Indexleme ve Bağlam

Cursor projenizi açtığında arka planda embedding ile kod tabanını indeksliyor. Bunu yapınca @codebase referansını kullandığınızda model tüm projenizde semantik arama yapabiliyor.

Temel bağlam operatörleri:

Pratik kullanım:

@codebase kullanıcı kimlik doğrulama akışı nerede tanımlı?
→ Model ilgili dosyaları bulur ve size gösterir

@file src/lib/db.ts bu fonksiyona connection pooling ekle
→ Sadece o dosyayı bağlam alır, daha hızlı ve ekonomik

@web React 19 concurrent features nasıl çalışır?
→ Web araması yapıp güncel bilgiyle cevap verir

Codebase indexleme büyük projelerde biraz zaman alabilir. Settings > Cursor Settings > Codebase Indexing menüsünden ilerlemeyi izleyebilirsiniz. Belirli klasörleri .cursorignore dosyasıyla indeksden dışarıda tutmak da mümkün; node_modules, dist, .git gibi klasörleri buraya eklemek indexlemeyi hızlandırır.

.cursorrules Dosyası

.cursorrules dosyasını projenizin kök dizinine koyduğunuzda her Composer sorgusuna otomatik olarak ekleniyor.

Örnek .cursorrules dosyası:

# Proje Kuralları

## Teknoloji Yığını
- Next.js 15, App Router, TypeScript strict mode
- Veritabanı: PostgreSQL, Prisma ORM
- UI: Tailwind CSS, shadcn/ui
- Kimlik doğrulama: NextAuth.js v5

## Kodlama Standartları
- Fonksiyonlar her zaman async/await kullan, .then() zinciri kullanma
- Tip güvensiz any kullanımından kaçın
- Hata yönetimi: Result pattern kullan (başarı/hata ayrımı)
- Test: Vitest, her yeni fonksiyon için unit test yaz
- Türkçe yorum satırı yazma, İngilizce kullan

## Dosya Yapısı
- Komponentler: src/components/
- API rotaları: src/app/api/
- Veritabanı sorguları: src/lib/db/
- Tipleri ayrı tut: src/types/

## Yapılmaması Gerekenler
- console.log production koduna bırakma
- Client component'e gereksiz 'use client' ekleme
- Inline stil kullanma (Tailwind yeterli)

Bir kez doğru yazıp bitirdiniz mi, her seferinde projenizi sıfırdan açıklamak zorunda kalmıyorsunuz. Takım ortamında bu dosyayı git’e commit etmek ekip standardını kendiliğinden uygulatıyor.

Cursor ile Claude Code’u karşılaştıran yazımızda .cursorrules dosyasının farklı editörlerdeki karşılığına değindik; Claude Code benzer bir amaca hizmet eden CLAUDE.md kullanıyor.

İpuçları ve Kısayollar

Kullanırken fark yaratan kısayollar ve ipuçları:

Temel kısayollar

Pratik ipuçları

1. Küçük bağlam, daha iyi sonuç. Her şeyi @codebase ile eklemek yerine ilgili dosyaları @file ile belirleyin. Daha az token, daha odaklı yanıt.

2. Diff’i inceleyin, “Accept All” yapmadan önce okuyun. Composer’ın değişikliklerini hızla kabul etmek yerine diff görünümünde her değişikliği gözden geçirin. Özellikle dosya silme veya büyük refactor işlemlerinde bu önemli.

3. Composer geçmişini kullanın. Önceki sorguları Ctrl+Up / Ctrl+Down ile geri çağırabilirsiniz. Benzer görevlerde aynı prompt’u yeniden yazmak zorunda kalmazsınız.

4. Model değiştirmeyi deneyin. Karmaşık mimari kararlar için Claude Sonnet daha derin analiz yapabilir; hızlı kod tamamlamaları için GPT-4o genellikle yeterli. Her model aynı göreve aynı yanıtı vermez.

5. .cursorignore ile indexi temiz tutun. node_modules, dist, .next, build klasörlerini indexden çıkarın. Bu hem indexleme süresini kısaltır hem de alakasız kodu bağlama karıştırmaz.

6. Composer’da “yenile” kavramı. Model bir kez hatalı bir değişiklik üretirse sıfırdan başlamak yerine hatayla birlikte “bunu düzelt, şu kısım yanlış” diye devam edin. Bağlamı koruyan tekrar denemeleri genellikle daha iyi sonuç üretiyor.

7. @web ile güncel API belgelerine erişin. Özellikle hızlı değişen kütüphanelerde (React, Next.js, Prisma) @web referansıyla güncel sürüm dokümanına erişmek modelin eski bilgilerle çalışmasını engelliyor.

Prompt engineering rehberimiz, Cursor’da daha iyi sonuç almak için prompt yazımını öğrenmek isteyenler için iyi bir başlangıç noktası.

Cursor’u verimli kullanmak, editörün tüm özelliklerini bilmekten ziyade hangisini ne zaman kullanacağınızı bilmekle ilgili. Rutin kodlama için Tab autocomplete çoğunlukla yeterli; çok dosyalı değişiklikler için Composer; terminal erişimi ve hata döngüsü gerektiren görevler için Agent. Bu ayrımı kavradığınızda editörden gerçekten fayda görmeye başlıyorsunuz.