tag Hiperparametre

Bu sayfada Hiperparametre etiketi ile işaretlenmiş 3 yapay zeka kavramını bulabilirsiniz.

Batch size (yığın boyutu), bir yapay sinir ağının eğitiminde her gradyan güncellemesinde aynı anda işlenen eğitim örneği sayısını belirleyen hiperparametredir. Model tüm veri setini tek seferde hafızaya almak yerine veriyi küçük gruplara böler; batch size 32 ise ağırlıklar her 32 örnekte bir güncellenir. 10.000 örneklik bir veri setinde bu, epoch başına yaklaşık 313 güncelleme adımı demektir. Bu tek sayının önemi iki eksende toplanır: donanım ve öğrenme dinamiği. Donanım tarafında batch; model ağırlıkları, optimizer durumları ve ara aktivasyonlarla birlikte GPU belleğine (VRAM) sığmak zorundadır. Değer büyüdükçe bellek tüketimi yaklaşık orantılı artar, sınır aşıldığında Out of Memory (OOM) hatası alınır. Öğrenme tarafında ise küçük batch'ler gürültülü ama düzenleyici etki yapan gradyan tahminleri üretir ve genellemeyi iyileştirebilir; büyük batch'ler daha kararlı gradyanlar ve yüksek GPU verimliliği sunar ama keskin minimumlara (sharp minima) takılıp test performansını düşürme riski taşır. Pratikte üç yaklaşım ayırt edilir: batch size 1 ile çalışan stochastic gradient descent (SGD), tüm veriyi tek seferde işleyen full batch ve ikisinin ortasındaki mini-batch. Modern derin öğrenmede standart, 32-256 aralığındaki mini-batch değerleridir; "batch size" dendiğinde çoğunlukla bu kastedilir. Batch size tek başına değil, learning rate ile birlikte ayarlanır: batch büyütüldüğünde öğrenme hızı da genellikle orantılı artırılır (linear scaling rule) ve warmup uygulanır. Ölçek büyüdükçe kavram şekil değiştirir: büyük dil modeli ön eğitiminde global batch örnek sayısıyla değil token sayısıyla ifade edilir. Llama 3 405B'nin ön eğitiminde global batch 16 milyon token'a kadar çıkarılmıştır; bu ölçek tek GPU'ya sığmadığı için gradient accumulation ve data parallel dağıtım zorunludur. Günlük pratikte ise VRAM yetmediğinde gradient accumulation ile büyük sanal batch simüle edilir, bf16 mixed precision ve gradient checkpointing bellek ihtiyacını ciddi ölçüde azaltır. Doğru batch size veri setine, mimariye ve donanıma göre deneysel seçilir; 32 veya 64 ile başlayıp validation loss izleyerek ayarlamak en yaygın yöntemdir.